Belki de profesyonel açıdan bakışla yapılan “kendi geleceğini harcayacaksın!” uyarısına kulak assaydım şuanda -o günlerde- kapısı ardına kadar açılmış olan perakendenin önde gelen firmalarından birinde olacaktım.

Ama benim kulağımda çınlayan söz, “kendi geleceğini harcayacaksın!” değil;
“Başkaları için duyduğun kaygı, kendin için duyduğun kaygıların önüne geçtiği zaman olgunlaşmışsın demektir.” sözüydü!

Bir yılı aşkın bir süre boyunca araştırma ve projelendirme çalışması yapıp bu bir yılın sonunda ilk gençlik organizasyonumu gerçekleştirdiğimde 40(+) kişilik muhteşem bir ekibin ve 35 Üniversite’den katılım sağlanan 42 sponsorlu Thinker&Talker Ulusal Öğrenci Sempozyumu’nun gurunu yaşıyordum.

Bu gururu yaşarken diğer yandan da iki yıl önce hazırlamış olduğum bir diğer gençlik odaklı projem, bilgisayarımdaki klasörden çıkıp İBB Başkanı ve T.C Başbakanı’nın önüne gelmişti. Hem de yanımda gençlik için “bir şeyler” üretmek adına kafa yoran-emek veren birbirinden değerli insanlarla birlikte… Ve takvimler Nisan 2008’i gösterdiğinde İstanbul’un 16 üniversitesinden 87 öğrenci kulübünün ortak paydada buluştuğu İstanbul Öğrenci Kulüpleri Platformu kurulmuştu.

Projelendirmeyi takiben kuruluşuyla birlikte bir yıl boyunca koordinatörlüğünü yaptığım İÖKP’den ayrıldığım günlerde, yine bir gençlik organizasyonunda tanışmış olduğum Nurettin arayarak, üniversiteli ve yeni mezunlara yönelik bir projesi olduğunu ve bu konuda benimle istişare etmek istediğini belirtmişti.

İşte o telefondan bu yana “Türkiye’nin Üniversiteli ve Yeni Mezun İnsan Kaynakları Platformu: Kariyergenç” için, “rüya takım”la birlikte bu ülkenin “Turuncu Kravatlı*Gençleri”yle iş dünyasını buluşturmak amacıyla var gücümüzle çalışıyoruz.

(*Turuncu Kravatlı? Kariyergenç’i takip ederken tanıyacaksınız…)

Hasan, Sinan ve Nurettin’le başlayıp 19 kişilik rüya takımla devam eden bu büyük proje hayata geçiyor… Hem de gençlik tarafında, üniversitelerden öğrenci kulüpleriyle, ulusal-uluslar arası gençlik topluluklarıyla ve gençlik odaklı çevrimiçi platformlarla; kurumsal taraftaysa Türkiye’nin insan yönetimi gelişimine liderlik eden PERYÖN’le birlikte!

Kariyergenç’in mutfağının böylesi yetkin çözüm ortaklarıyla oluşan büyük bir yapıya sahip olmasının altında yatan bir çok nedenden biri de : “Gülümseyişimiz!”

“Gülümseyin, öyle samimi ve sıcak olun ki her sıktığınız ele, ruhunuzu da katın.” (Dale Carnegia)

İşte bu nedenle Türkiye’nin Üniversiteli ve Yeni Mezun İnsan Kaynakları Platformu’nun hayata geçtiği şu günlerde, yıllardır –ekiplerdeki iç yazışmalarımda- e-posta’larımın imzasını süsleyen ifadeyi bir kez daha dillendirmek istiyorum : “KEEP SMILING”

Münteha MANGAN

]]> http://blog.kariyergenc.com/keep-smiling/feed/ 0 http://blog.kariyergenc.com/kariyergenc-icin-son-cagri/ http://blog.kariyergenc.com/kariyergenc-icin-son-cagri/#comments Sat, 14 Mar 2009 05:27:33 +0000 nurettin http://blog.kariyergenc.com/?p=17 Okumaya devam et →]]> Victor Hugo’nun meşhur bir sözü vardır:

“Vakti gelmiş bir fikirden daha güçlü bir şey yoktur…”

Üniversiteli ve yeni mezunlara yönelik bir insan kaynakları platformu fikrinin nasıl doğduğunu insanlara  anlattığımızda ister istemez Victor Hugo’nun bu sözü aklımıza gelmekte.

Ne mutlu bize ki Kariyergenç fikrinin vakti gelmiş bir fikir olduğuna inanan sayısı gün geçtikçe artıyor.

Ağustos ayında bu fikir doğdu. İlk aklımıza geldiğinde en yakın çevremize anlattık. Birçok arkadaşımızdan “İşte böyle bir şeye ihtiyaç var…” söylemini işitince gaza geldik. Dünyada buna benzer fikirlerin de tuttuğunu görünce “Neden biz de Türkiye’de başarmayalım?” diyerek işe koyulduk…

Kasım ayında projeye Nurettin, Hasan, Sinan olarak aktif bir şekilde başladık.

Bu satırların yazarı olan Nurettin o zaman Dünyanın en büyük danışmanlık firmalarından biri olan Egon Zehnder International’dan ayrıldı. “Deli misin, böyle bir şirket bırakılır mı?” sözüne aldırmadan kariyergenç’e odaklanmak istedi.

O zamanlar ise (Ekim-Kasım aylarından bahsediyorum)  Hasan ve Sinan’ın şirketleri Parsera’ya birçok proje teklifi geliyordu. Ancak Hasan ve Sinan da bu projeyle yatıp kalkmak için iş almamaya kafalarına koymuştu.

Kasım ayından Mart ayına çok şey değişti. 3 kişi başladığımız yola şimdi ise 19 kişi devam ediyoruz.

Biz bu ekibe “rüya takım” diyoruz. Bu takımın oyuncularını burada teker teker anlatacağız…

Daha yazmak istiyorum ancak üzülerek yazıma ara vermek durumundayım, zira anonstaki bayan ismimi söyleyerek “Bu sizin için son çağrıdır…” mesajı verdi…

Not: Bu satırların yazarı bu yazıyı Atatürk Havalimanı’nda yazmıştır.

Devam edecek…

Nurettin Özdoğan